:::: MENU ::::

MYM

เรารักการแบ่งปัน

  • OfRKTf.md.png

    Sharing content

  • OfRwyb.md.png

    Sharing content

  • OfRZja.md.png

    Sharing content

03 ธันวาคม 2552

  • 21:09
การวางกำลั

ซุนวูกล่าวว่า จงเรียนรู้จากประวัติศาสตร์ของการรบที่ประสบความสำเร็จ
สิ่งแรกคือ ต้องหาทางไม่ให้ข้าศึกได้รับชัยชนะ ต้องใส่ใจในข้าศึกเพื่อหาหนทางเอาชนะข้าศึก มีแต่เราเท่านั้นที่จะสามารถป้องกันไม่ให้ข้าศึกได้รับชัยชนะ และมีแต่ข้าศึกเท่านั้นที่จะยอมให้เราชนะได้ ต้องรบให้ดี ต้องป้องกันไม่ให้ข้าศึกได้รับชัยชนะ เราจะไม่สามารถได้รับชัยชนะ นอกจากข้าศึกจะอำนวยให้ชนะ

เป็นที่กล่าวกันว่า เราสามารถมองเห็นโอกาสสำหรับชัยชนะได้ แต่สร้างมันขึ้นมาเองไม่ได้ บางครั้งเราไม่สามารถชนะจึงต้องตั้งรับ แต่ในที่สุดแล้วจะสามารถชนะได้ เมื่อถึงเวลาแล้วให้โจมตี ตั้งรับเมื่อมีกำลังไม่พอ โจมตีเมื่อมีกำลังเกินพอ พึงตั้งรับให้ดี รักษากองทัพไว้ด้วยการขุดหลุมตั้งค่าย ต้องโจมตีให้ดี เคลื่อนกำลังเมื่อแน่ใจว่าเป็นฝ่ายได้เปรียบ พึงป้องกันตนเองให้ดีจนกว่าจะได้รับชัยชนะอย่างสมบูรณ์ บางคนอาจเห็นว่าจะชนะได้อย่างไร แต่ก็ยังไม่สามารถนำกำลังไปวางไว้ในที่อันเหมาะสมได้นี้แสดงให้เห็นถึงความสามารถอันจำกัด บางคนสามารถดิ้นรนจนได้รับชัยชนะ และทั้งโลกต่างก็แซ่ซ้องสรรเสริญ นี่ก็แสดงให้เห็นความสามารถอันจำกัดเช่นกัน

พึงชนะอย่างง่ายดายดุจการหยิบปอยผม อย่าใช้กำลังทั้งหมด มองหาช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับการเคลื่อนทัพ อย่าได้มองหาหนทางที่ปราดเปรื่อง ฟังเสียงฟ้าร้องคำราม อย่าได้เงี่ยหูฟังอะไรที่บางเบาไปกว่านั้น จงเรียนรู้จากประวัติศาสตร์การรบที่ประสบความสำเร็จ ชัยชนะย่อมตกเป็นของผู้ที่ชนะอย่างง่ายดาย

สงครามที่ดี คือ สงครามที่ชนะได้อย่างชัดแจ้ง การได้มาซึ่งชื่อเสียงไม่จำเป็นต้องใช้ความหลักแหลม การได้มาซึ่งความสำเร็จไม่จำเป็นต้องใช้ความหาญกล้า จงชนะการรบโดยไม่ต้องบากบั่น จงหลีกเลี่ยงการดิ้นรนที่เหนื่อยยาก จงสู้รบเมื่ออยู่ในตำแหนงที่มีแต่ทางชนะ การป้องกันความพ่ายแพ้ย่อมนำมาซึ่งชัยชนะได้เสมอ เข้าโรมรันเมื่อแน่ใจว่าจะชนะสงคราม อยู่ในตำแหน่งที่จะไม่มีทางพ่ายแพ้ อย่าปล่อยโอกาสที่จะเอาชนะข้าศึกให้หลุดลอย “เจ้าจะชนะสงครามได้สิ่งแรกคือ ต้องทำให้มั่นใจได้ว่าจะชนะเสียก่อน หลังจากนั้นจึงค่อยแสวงหาการรบ” เอาชนะด้วยสติปัญญาเสียก่อนที่จะเริ่มทำสงคราม หลังจากนั้นจงเข้าสัประยุทธ์เพื่อชัยชนะ

ทำสงครามให้เกิดผลด้วยการสะสมความรู้ด้านการทหาร และกลวิธีในการตั้งรับ จะสามารถควบคุมชัยชนะและความพ่ายแพ้ หลักการทำสงครามมี : ระยะทาง, จำนวน, การพิจารณา, การตัดสินใจ และชัยชนะ “พื้นที่กำหนดระยะทาง ระยะทางกำหนดจำนวน จำนวนกำหนดการพิจารณา การพิจารณากำหนดการตัดสินใจ และการตัดสินใจกำหนดชัยชนะ” การสร้างชัยชนะในการรบเปรียบเสมือนการชั่งเหรียญทองเทียบกับเหรียญเงิน การสร้างความพ่ายแพ้ในการรบเปรียบเสมือน การชั่งเหรียญเงินเทียบกับเหรียญทอง
การรบให้ชนะเป็นเรื่องของการใช้คน เราต้องเทคนใส่เข้าไปในสมรภูมิให้เหมือนกระแสน้ำที่ถั่งโถมเข้าท่วมท้นช่องเขา มันเป็นเรื่องของการวางกำลัง

02 ธันวาคม 2552

  • 22:12
วางแผนโจมตี

ซุนวูกล่าวว่า ทุกผู้คนล้วนต้องพึ่งพาวิชาทหาร ชาติที่สามัคคีย่อมเข้มแข็ง ชาติที่แตกแยกย่อมอ่อนแอ กองทัพที่สามัคคีย่อมเข้มแข็ง กองทัพที่แตกแยกย่อมอ่อนแอ กองพลที่สามัคคีย่อมเข้มแข็ง กองพลที่แตกแยกย่อมอ่อนแอ ไพร่พลที่สามัคคีย่อมเข้มแข็ง ไพร่ผลที่แตกแยกย่อมอ่อนแอ หน่วยที่สามัคคีย่อมเข้มแข็ง หน่วยที่แตกแยกย่อมอ่อนแอ ความสามัคคีช่วยให้มีชัยได้ในทุกการรบ แต่ก็ยังนับว่าเป็นเป้าหมายที่ต่ำค่าสำหรับผู้นำที่อ่อนด้อย “หลีกเลี่ยงการรบ แต่ทำให้ข้าศึกยอมแพ้ได้” คือเป้าหมายที่สูงค่าสำหรับผู้นำชั้นยอด

หนทางที่ดีที่สุดคือ เข้าจู่โจมระหว่างข้าศึกยังกำลังวางแผน หนทางที่รองลงมาคือ ยุยงให้พันธมิตรของข้าศึกเกิดการแตกคอ รองลงไปอีกได้แก่การโจมตีกองทัพข้าศึก แต่ที่แย่ที่สุดได้แก่ การโจมตีเมืองใหญ่ของข้าศึก การโจมตีเมืองใหญ่ เริ่มต้นได้แต่จบไม่ได้ เราอาจลงมือด้วยการเข้าโจมตีเครื่องทุ่นแรงของข้าศึก สิ่งเหล่านี้อาจจะเป็นเครื่องมือหรือยุทโธปกรณ์ต่างๆ แม้เวลาจะผ่านไปแล้วสามเดือนก็อาจจะยังไม่สำเร็จ เราจึงหันไปปิดล้อมพื้นที่ สามเดือนผ่านไปก็ยังไปได้ไม่ถึงไหน การบัญชาการรบไม่ประสบผล มันทำให้เราฉุนเฉียว จึงตัดสินใจบุกเข้าเมือง มันทำให้ต้องสูญเสียไพร่พลไปถึงหนึ่งในสาม แต่ก็ยังขับไล่ข้าศึกออกจากเมืองไม่ได้ การสัประยุทธ์เยี่ยงนี้ถือเป็นภัยพิบัติ

ผู้เยี่ยมยอดการยุทธ์ทำให้กองทัพข้าศึกต้องยอมแพ้ ด้วยการก่อสงครามขนาดเล็ก ขับไล่ผู้คนออกจากเมืองใหญ่ด้วยการโจมตีเพียงบางเบา ทำลายชาติศรัตรูโดยใช้เวลาไม่นาน พึงใช้การรบแบบเบ็ดเสร็จ ใช้ทุกอย่างที่มีประโยชน์ เมื่อเริ่มรบแล้วอย่าได้มีการหยุด จักได้เปรียบอย่างสมบูรณ์ จะทำได้เยี่ยงนี้ต้องวางยุทธศาสตร์การโจมตี กฏในการรบมีอยู่ว่า “หากมีกำลังมากกว่าข้าศึกสิบเท่า จงปิดล้อมพวกเขาไว้ หากมีกำลังมากกว่าข้าศึกห้าเท่า จงโจมตี หากมีกำลังมากกว่าข้าศึกสองเท่า จงแบ่งแยกข้าศึก หากมีกำลังเท่ากับข้าศึก จงมองหาสนามรบที่ได้เปรียบ หากมีกำลังน้อยกว่าข้าศึก จงตั้งรับ หากอ่อนแอกว่าข้าศึกมาก ให้เลี่ยงหลบ” กำลังขนาดเล็กพลังไม่ยิ่งใหญ่ หากแต่ว่ากำลังขนาดใหญ่ไล่ไม่ได้จับไม่ทัน
เราต้องควบคุมบังคับบัญชา ชาติจึงต้องให้การสนับสนุน การสนับสนุนการทหารช่วยให้ประเทศชาติมีอานุภาพ การไม่สนับสนุนการทหารทำให้ชาติอ่อนแอ นักการเมืองสร้างปัญหาให้นักการทหารได้สามทางเยี่ยงนี้ เมื่อกองทัพไม่พร้อมจะรุกคืบหน้า พวกเขากลับสั่งให้รุก เมื่อกองทัพไม่พร้อมจะถอย พวกเขากลับสั่งให้ถอย กระทำเยี่ยงนี้คือการเป็นอุปสรรคของกองทัพ นักการเมืองไม่รู้เรื่องการรบ แต่ก็ยังคิดว่าตัวเองสามารถบัญชาทัพได้ หากแท้จริง คือการสร้างความสับสนให้กับนักรบ นักการเมืองไม่เข้าใจสายการบังคับบัญชาของกองทัพ แต่ก็ยังต้องการให้กองทัพยอมตาม สร้างความสับสนวุ่นวายให้แม่ทัพนายกอง ทั้งกองทัพจักระส่ำและสับสน ภัยหลายแห่งหนจักมุ่งสู่ จึงอาจกล่าวได้ว่า ความไร้ระเบียบในกองทัพเป็นที่มาแห่งความปราชัย


ห้าสิ่งต้องรู้เพื่อชัยชนะ ชัยชนะได้มาจากการรู้ว่าเมื่อไหร่ควรโจมตี เมื่อใดควรหลีกเลี่ยงการปะทะ ชัยชนะได้มาจากการใช้ทั้งกำลังขนาดใหญ่และขนาดเล็กอย่างเหมาะสม ชัยชนะได้มาจากการที่ทุกคนต่างก็มีเป้าหมายเป็นหนึ่งเดียว ชัยชนะได้มาจากการหาโอกาสในปัญหาให้พบ ชัยชนะได้มาจากการมีผู้นำทัพที่เชี่ยวชาญ มีอิสรภาพในการปฏิบัติ รู้ในห้าสิ่งนี้ เท่ากับรู้ทฤษฏีแห่งชัย

กล่าวกันว่า “รู้เรารู้เขา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง” รู้เราแต่ไม่รู้เขา เจ้าจะชนะหนึ่งครั้งแพ้หนึ่งครั้งสลับกันไป ไม่รู้เราไม่รู้เขา รบร้อยครั้งแพ้ร้อยครั้ง
  • 22:08
หญิงวัยกลางคนเกิดอาการหัวใจวาย และถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล
ระหว่างที่อยู่บนเตียงผ่าตัด
เธอพบกับประสบการณ์เฉียดตาย
ซึ่งในระหว่างนี้เธอเห็นพระเจ้า...
และถามพระองค์ว่า " วาระสุดท้ายของเธอมาถึงแล้วใช่ไหม "
พระเจ้าตอบว่ายัง " เธอต้องอยู่ต่อไปอีกสามสิบปี "
หลังจากฟื้นคืนสติ เธอตัดสินใจอยู่ต่อที่โรงพยาบาลต่อ
เพื่อผ่าตัดดึงหน้า ทำปากให้อิ่มเอิบ
เสริมหน้าอกและอื่นๆอีกสารพัด เธอยังให้ช่างเข้ามาเปลี่ยนสีผมให้อีกด้วย
เธอทำเช่นนี้เพราะเห็นว่าในเมื่อจะต้องมีชีวิตอยู่อีก 30 ปี
ต้องใช้เวลาทั้งหมดนี้อย่างมีความสุขที่สุด
หลังจากเสร็จสิ้นกระบวนการเสริมสวย เธอเดินออกจากโรงพยาบาล
แต่โชคร้ายกลับถูกรถพยาบาลชนตาย
เมื่อมาพบหน้าพระเจ้าอีกครั้ง
เธอบ่นว่า “ฉันได้ยินว่าพระองค์บอกเองว่าฉันต้องมีชีวิตอยู่อีก 30 ปี”
พระเจ้าตอบว่า “โทษที เราจำเจ้าไม่ได้!” ...
A call-to-action text Contact us